Burada böyle
Havası tertemiz. Bitki örtüsü yazın yemyeşil, sonbaharda rengarenk. Suları, şelalesi bol. Alabalıkları lezzetli. İnsanları sıcak kanlı. İşte özetle aşıklar yurdu... Evet, Maşukiye'nin lügat anlamı aşıklar yurdu.

Cennet gibi
Bir hafta sonu havanın güneşli olmasını fırsat bilip, arabamıza atlıyoruz. 'Ver elini Maşukiye' diyoruz. Yolun keyfini çıkarmak için saatte 90 kilometreyi geçmiyoruz. Birbuçuk saate kalmıyor, kendimizi cennette buluyoruz.

Kalbe giden yol
Uzun boylu edebiyat parçalamayı bir kenara bırakıp sadede geliyoruz. Bir yandan doğayı içimize sindirirken, öte yandan yeme içme yerlerini teftişe başlıyoruz.

Hangi yol nereye
Maşukiye merkezindeki Belediye'yi geçip Kartepe yönüne devam ediyoruz. 300-500 metre sonra yol çatallaşıyor.
Sola sapan yol en sıcak aylarda bile serin olan Kartepe'ye (gerçek adıyla Keltepe) çıkıyor. Burası özellikle profesyonel trekingçiler için sayısız olanaklar sunuyor.
Sağa sapan yol şelaleye ve restoranların yoğun olduğu bölgeye gidiyor.

Önce Kartepe yönüne
Önce sola Kartepe yönüne devam ediyoruz. Sol taraftaki içkisiz Subaşı Restoran'ı geçip, biraz ilerde sağdaki Motali Restoran'a geliyoruz. 500-600 metre daha gidip sola sapan yolu takip ediyoruz. Sunset Lokantası'na ulaşıyoruz. Buradan Maşukiye ve Sapanca Gölü, uçaktaymış gibi kuşbakışı görünüyor.

Ardından şelale tarafına
Seyir faslını bitirdikten sonra geriye, yolun çatallaştığı yere dönüyoruz.
Bu defa önce sağa, sonra tekrar sağa sapıyoruz.
Akasya Çay Bahçesini geçiyoruz. Dağlardan gelip, Maşukiye'ye doğru devam eden derenin oluşturduğu Şelale'ye ulaşıyoruz. Hemen arkasındaki alanın manzarasına doyamıyoruz.

Biraz daha gidince Şelale Restoran'a geliyoruz. Kapalı kısmının üstündeki terasa çıkıyoruz, kendimizi ağaç dallarından doğal bir perdeyle çevrili buluyoruz.

Devam ediyoruz, bir-iki dakika sonra son durağa, bir adı da 'Doğanın Sesi' olan Pınar Restoran'a geliyoruz. İçki verilmiyor. Sahibi Mustafa Topal (Bu sizin bildiğiniz Mustafa Topal değil).

Geri dönüp, bu defa sağa Vadi Restoran'a doğru sapıyoruz. Bir adı da Yayla olan Yazıcılar ve Koru Restoran sağımızda.
Mersu Alabalık satış yeri, içkisiz Kirazlı Restoran solumuzda. Burası adını bahçesindeki kiraz ağaçlarından alıyor.

Devam ediyoruz şimdi son durağımız Vadi Restoran'dayız. Soframızı donatıp, kadeh parlatıyoruz. Yorgunluğumuzu unutuyoruz.

İstanbul Çamlıca gişelerinde arabanın kilometresini sıfırlıyoruz. 105'nci kilometrede Sapanca'ya sapıp TEM'den çıkıyoruz. Gişeleri geçince sola sapıyoruz. Maşukiye tabelalarını takip ediyoruz.

Sapanca yöresi meyve sebze açısından hayli zengindir. Yol boyunca rastlayacağınız sergilerden alabilirsiniz.
Adapazarı'nın ünlü patates, soğan ve kabağını da buralardan temin edebilirsiniz.

Sonbaharda gideseniz, enfes hurmaları dalından toplayıp yiyebilirsiniz.

Kışın giderseniz "taze" diye satılan cevizden uzak durun. Kendileri buzhane malı olup, lezzeten yana beş para etmez.

Cumartesi gittiyseniz Acısu Pazarı'na uğrayın. 'Haftalık alışverişinizi aradan çıkarın' derim.

Yörenin ünlü alabalığını Mersu Alabalık'tan canlı canlı alabilirsiniz. Tel:0262.354 2009

Peynir çeşitleri için adresiniz Belediye karşısındaki Maşukiye Market Tel:0262.354 2121

Hediyelik eşya ve mutfağınızın her türlü tahta gereç ihtiyacı için tam yerindesiniz.
Zeki Tokdemir'in işlettiği Çınar Hediyelik, Vadi Restoran'a çıkan yol üzerinde sağda.
Hayati Kelsoy'un işlettiği Yayla Hediyelik, hemen arkasında.