Havanın ayaz ama açık olduğu 28 ekim günü yollara düşüyoruz. İstanbul çıkışı TEM gişelerinde aracımızın kilometresini sıfırlıyoruz. İzmit, Adapazarı derken 200. kilometrede otoyolun bitim noktası Kaynaşlı'ya ulaşıyoruz. Gişelerden çıkıp Bolu Dağı'na sarıyoruz. Adapazarını geçince başlayan sulu karın burada ciddi ciddi yağdığını görünce şaşırıyoruz. Karın şiddetini yükseldikçe artırdığını görüyoruz.

Ne umduk ne bulduk?
Biz aslında buraya, Abant ve Yedigöller'in muhteşem sonbahar görüntüleri resimlemeye geldik. Hesapça gece Bolu'da kalıp sabah erkenden yola devam edeceğiz. Akşam yemekte, yöredeki dostlarımızla sohbet ederken, “Bu mevsimde yağan karın tutmayacağı” konusunda hemfikirdik.

Kar yarım metre
Ancak, gece yağmaya devam eden karın 29 ekim sabahı yer yer yarım metreyi bulduğunu görünce, yörenin huyunu suyunu iyi bilen biri olarak vallahi çok şaşırdık. Hemen fikir değiştirdik. Kış bastırınca yazmayı planladığız “Bolu Dağı Geçişi”ni öne aldık.

Keyif yolu
“Kaynaşlı gişelerden Abant Kavşağı arası topu topu 21 kilometre olan yolun da nesi yazılırmış?” demeyin.

Burası Türkiye'nin doğusuyla batısı arasında adeta bir köprü işlevi görür. Yaz, kış, bahar... Yılın 12 ayı birbirinden değişik ve eşsiz bir manzarası vardır. Özellikle Ankara-İstanbul arasında özel otosuyla yolculuk eden ehlikeyifler, genelde bu 20 dakikalık yolu oyalana oyalana 2 saatte ancak geçerler. Bu gecikmenin nedeni sadece enfes manzaranın seyri için verilen molalar değil, aynı zamanda yol boyunca sıralanan sayısız yeme içme yerleri, hediyelik eşya ve yerel ürünler satıcılarıdır.

Yolda kalmak da var
Bu son derce keyifli yol, kış bastırdı mı zaman zaman sürücü ve yolcuların korkulu rüyası haline de dönüşebilir. Sise özel lambalarla çözüm bulunmuştur ama aniden bastıran karın çaresi yoktur. Bazen sürekli tuzlama ve devamlı çalışan kar küreme araçları fayda etmez. Bir de bakarsınız yol, 1-2 gün (hatta daha fazlasını yaşadım) geçit vermez. Öyle olunca da tüm araçlar, içindeki yolcularla birlikte yolda mahsur kalır.

Gel de yazma
Dağ, sadece özel otoların uğrak yeri değildir. Şehirler arasında yolcu taşıyan pek çok otobüs firması da burada mola verir.

Altı üstü 21 kilometre gibi duran, ama çift şeritli olduğu için gerçekte 42 kilometre olan ve 420 kilometrelik bir yolda bile zor bulunur sayıda dur kalk yeri bulunan Bolu Dağı Geçişi'ni enine boyuna yazmamız bundandır.

Bolu Dağı Geçişi, 3-5 yıl öncesine kadar hayli ihmal edilmiş, bakımsızlıktan dökülür olmuştu. Nedeniyse inşaatı devam eden Bolu Dağı Tüneli'nin bitmek üzere oluşuydu. Ancak, büyük deprem evdeki hesapları bozdu. Fay hattı üzerindeki tünel ve çevre yolları zarar görmüş, iş yine eski yola kalmıştı.

Turizm merkezi olmalı
Bunun üzerine geçiş baştan sona yenilendi ve o zamana kadar gelgitli olan ve kazadan geçilmeyen yol çift şeritli hale dönüştürüldü. İyi de oldu. Bana sorarsanız, tünel açılıp trafik yoğunluğu azalınca burası müthiş bir turizm merkezi haline getirilebilir. Tabii, doğal güzelliği o zamana kadar bizler tarafından katledilmezse...

Koru Otel (Bolu Dağı) 0374 225 2290
Yurdaer Otel II (Bolu) 0374 253 4548

Türkiye'de her 10 aşçıdan 9'u Bolulu'dur. Demem o ki yöredeki hemen tüm yeme içme yerlerinde yemekler lezzetlidir. Bana göre tek kusurları güzelim zeytinyağını tanımamalarıdır.

Otel Yurdaer
Sadece Bolu'dan değil, tüm Osmanlı mutfağından lezzetler tatmak isteyenlere, Abant Kavşağı'ndan Bolu'ya doğru giderken soldaki BP benzincisinin yanındaki Otel Yurdaer'in restoranını öneririm. Özellikle gurmelere, "sakın burayı pas geçmeyin, mönüdeki kazların da tadına bakın" derim. Yurdaer'in Mutfak Sanatları Merkezi, Avrupa Gurmeler Birliği üyesi olup sadece yemekleriyle değil mimarisi ve dekorasyonuyla da özgün bir yerdir. Aynı zamanda ressam olan sahibi Yurdaer Kalaycı, müthiş bir aşçı ve yörenin en renkli simalarındandır.

Koru Otel
Bol çeşit meze ve birbirinden lezzetli yemekleri lüks ama sıcak bir otel restoranı ortamında tatmak isteyenlere Koru Otel'i öneririm. Koru'nun restoranı, kurulduğu günden buyana sadece Bolu çevresinde değil, tüm Türkiye'deki favori mekanlarım arasında yer alır. Memnun kalmayanın hesabı tarafımdan ödenir.

Varan ve Ulusoy
Kısa boylu oturacaklara, ayaküstü atıştıracaklara ve temiz tuvalet meraklılarına Varan ve Ulusoy tesislerini öneririm.

Taymek'in içine çemen, süt tozu, patates ve boy (Bolu yöresine has bir ot) konularak odun ateşinde pişen ekmeğine en azından ben bayılıyorum. Safranbolu Fırını'nın ekmeğini tatmadım ama o da “gel beni ye” diyor.

“Patatesin iyisi” deyince çok kişinin aklına Adapazarı gelir. Halbuki Adapazarlı üretici şeker pancarına döndüğü için eskisi gibi burada patates soğan yetişmez. Satılanlar da hep Bolu'dan gidenlerdir. Hemen söyleyeyim, seviyorsanız “çuval çuval alın” derim. Lezzeti eski Adapazarı'nı katlar.

Yol boyunca kekik balından ilaç niyetine kullanılan karakovan balına kadar her çeşidini bulabilirsiniz.

Yöre taze peynirleriyle de ünlüdür. Çeşitten yana yok yoktur.

Hediyelik tahta işleri yörede oldum olası gelişmiştir. Kocalarından memnun olmayan bayanlar oklavanın sağlamını, yemek meraklıları şimşir kaşık ve kepçe çeşitlerini, hamur tahtalarını ve daha nicelerini burada bulabilir.

Bunun dışında yol boyunca fındıktan cevize, salçadan turşuya, kuru bakliyattan pirince, hala dalında duran yayla elmasından kabağın bal kabağının hasına kadar herşeyin en iyisi bulunur.

Demem o ki, buradan geçeceklerin bagajlarında boş yer bırakmaları gerekir...

Gezi yolu

Abant Kavşağı - Kaynaşlı